बुधवार, २५ मे, २०११

आठवणींचा मुखवास

परवा ऑफीसमध्ये आल्यावर थोड्याच वेळात ई-मेल आली. Chocolate @ my Desk  जो कोणीही दक्षिण आफ्रिकेतून परततो तो अशी ई-मेल नक्की करतो. काही मिनिटातच सगळे जण त्याच्या डेस्कवर जमा झालेले दिसले. त्याने आणलेल्या चॉकलेट वर सगळ्यांनी ताव मारला आणि आपल्या कामाला लागले.

दुपारी लंच नंतर आम्ही ७-८ जण शतपावली करण्यासाठी बाहेर पडलो. त्याच दरम्यान पुन्हा त्या चॉकलेट चा विषय निघाला कारण ते चॉकलेट खुपच छान होते. आमच्या पैकी ही काही जणांचा यापूर्वी दक्षिण आफ्रिका दौरा झाला होता. तेवढ्यात समीरने आमच्यापैकी एकाने आणलेल्या च्युईंगम चा विषय काढला. समीरच्या मते ते इतके चिवट होते की, "ज्याने कोणीही ते खाल्ले त्याची चिता विजली तर हाड नाही सापडणार पण ते च्युईंगम जशाचा तसे सापडेल", सगळे जण पोट धरून हसू लागले. इथेच चर्चेला सुरूवात झाली.

मग सगळे जण लहानपणी मिळणा-या "खाऊ" बद्दल बोलु लागले, एक जण म्हणाला लहानपणी एक सुपारी मिळायची ती मी का खायचो तर त्याच्या पाकीटावरील चित्र एका बाजूने पाहिले तर पुरुषाचा चेहरा आणि दुसरी कडून पाहिल तर स्त्रीचा चेहरा दिसायचा.

इतक्यात एकजण म्हणाला, "अरे तु ती "पेप्सी" खायचा का रे ?" तेव्हा ही रंगीत "पेप्सी" आठ आण्याला मिळायची. साधी, दुधाची आणि रंगीत "पेप्सी" खाण्यात खुप खुप मजा यायची. "पेप्सी" वरून विषय मटका कुल्फी कडे वळायला जास्त वेळ लागला नाही. मग मटका कुल्फी, मावा कुल्फी अश्या एक एक बालपणीच्या आठवणींची रांग लागली.

तेवढ्या प्रसाद म्हणाला "अरे ते ’बोर कूट’ खायचा का रे तु?"

"बोर कूट ! म्हणजे काय? भातावर टाकून खातात तेच का?" असे प्रश्न फक्त आणि फक्त "जॉन सवाली" (हे टोपण नाव आहे)च विचारू शकतो. जॉनच्या प्रश्नांची quality  आणि quantity  एवढी भयंकर असते की सीबीआय वाले सुध्धा थोडी दयामाया दाखवत असतील पण जॉन सवालीकडे तसं काही नाही. या प्रश्नावर आम्ही खुप हसलो, त्याला दोघां तिघांनी टपल्या ही दिल्या आणि त्याचा कुळाचा जयजयकार केला. मग त्याला बोर कूट म्हणजे काय ते सांगितले. "अरे भातावर टाकून खातात ते मेतकूट" असे मी म्हणालो.

एक जण सांगु लागला की तो लहानपणी बोर कूट कसा पुडी सगट खायचा आणि मग त्यासाठी वडिलांचा मार बसायचा. तेवढ्यात समीर ने त्याचाही एक कारनामा सांगितला की, तो लहानपणी "लाची" खाण्यासाठी काय करायचा तर इमारत बांधकामातील सळई विकायचा.

मला ही आठवतो अजुन शाळेच्या बाहेर विकत मिळणार "मोहन चा बर्फ गोळा" लाल, काळा, हिरवा रंग टाकून तो बर्फ गोळा मिळायचा. मी नेहमी लाल रंगाचा गोळा घ्यायचो. तो खात खात तोंड रंगवून मी घरी आलो की आई मला लाल तोंड्या माकड म्हणायची.

ह्या बालपणी आठवणी मुळे पुन्हा एकदा लहान व्हावे असे वाटत आहे. मोकळ्या मनाने बर्फ गोळा, बोर कूट, पेप्सी, गटागट खावे असं नेहमी वाटत. त्या वेळी मिळणार हा "खाऊ" खुप अमूल्य वाटायचा. ती मजा काही औरच होती.

"खाने बाद कुच मीठा हो जाये" हे आजकाल खुप कानावर पडत आहे. मात्र त्यादिवशी त्याची आम्हाला काहीच गरज पडली नाही कारण या आठवणींचा गोडवा पुरेसा होता.

६ टिप्पण्या:

  1. लहानपण देगा देवा, बर्फाचा गोळा... ः-)

    प्रत्युत्तर द्याहटवा
  2. जॉन ची अवहेलना अजिबात खपवून घेतली जाणार नाही....
    - जॉन मित्र मंडळ -

    प्रत्युत्तर द्याहटवा
  3. जॉन ची अवहेलना अजिबात खपवून घेतली जाणार नाही....
    - जॉन मित्र मंडळ -

    प्रत्युत्तर द्याहटवा

माझ्या ब्लॉगवर आपले स्वागत...

मी भटकतो, मी फोटो काढतो आणि मनात आलेले शब्द ब्लॉग वर लिहून मोकळा होतो. आपल्याला जर लिखाण आवडले असेल तर आपल्या प्रतिक्रिया अवश्य कळवा.

- नागेश देशपांडे

मी एक हौशी लेखक

फेसबुक पेज Like करा. https://www.facebook.com/haushilekhak

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...