शुक्रवार, १० डिसेंबर, २०१०

तमन्ना-ए-व्हिसा

आज अचानक ऑफीसमध्ये व्हिसा संपत आलेल्या लोकांना एक न्यूज मिळाली.


"संध्याकाळपर्यंत भारतासाठी रवाना व्हायचे आहे..."

मात्र दुपार पर्यंत हे स्वप्न भंग झाले, आनंदावर विरजण पडलं आणि १० मिनिटात ही कविता जन्माला आली...



तमन्ना-ए-व्हिसा (कवी: समीर)



जिंदगी ने एक रूमानी एहसास करा दिया,

अपने घर जाने का सपना दिखा दिया.

जाने की हर घडी मानो नजदीक आ रही थी,

तब एक जालिम उस हसीन सपने को तोड गया.



अब बैठे हैं मूह को लटकाके यारा,

सपने के टूंटे कांच जोडते बार बार.

घरवालों की याद का टुकडा उठाया है अब,

आँसू की एक बूंद टपकने के लिये तैयार.



अब जगह से उठने की इच्छा नही,

ना है काम करने का कोई इरादा.

इष्क छूटने पर ये हालत हुआ करती थी पहले,

आज असर भी वही है, जब टूटा है ये वादा.



तसव्वर कहो या सपना कहो,

उसके टूटने की आवाज तो होती नही

नाम है दो, पर असर वही एक,

बस उस दर्द का कोइ दूजा नाम नही.



घर जाना है हमे, चीखते रहे यारा

ना सुनी किसीने अर्ज़ हमारी, बस रोते रहे यारा.

बैठते हैं आज अपनों की मेहेफ़िल मे

नशे से भर देते हैं दिल, भरा है अभी जिसमे गम सारा.

1 टिप्पणी:

माझ्या ब्लॉगवर आपले स्वागत...

मी भटकतो, मी फोटो काढतो आणि मनात आलेले शब्द ब्लॉग वर लिहून मोकळा होतो. आपल्याला जर लिखाण आवडले असेल तर आपल्या प्रतिक्रिया अवश्य कळवा.

- नागेश देशपांडे

मी एक हौशी लेखक

फेसबुक पेज Like करा. https://www.facebook.com/haushilekhak

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...