शनिवार, २९ मार्च, २००८

बालपण कुठे हरवलं...


रविवारी सकाळी जरा उशीरा उठलो व चहा घेण्यासाठी बाहेर पडलो सोबत वाचायला म्हणुन पेपर घेतला, आतलं पान उघडल्यावर एक जाहिरात दिसली "होटल महारष्ट्र रत्न" लगेचच मित्रांना फ़ोन केला, आणि दुपारच्या जेवणाचा बेत पक्का केला.
घरी परत आलो, आवरलं पुन्हा पेपर मध्ये डोकं घातले थोड्या वेळातच मित्र आले व मी स्व. आई-बाबा च्या फोटोला नमस्कार केला व बाहेर पडलो. हे नवीन होटल घराजवळ होतं, गप्पा मारत मारत चालतांना वेळ कधी गेला समजलेच नाही. आम्ही आत गेलो टेबल वर बसलो आणि ठरविले की छान पैकी महाराष्ट्रियन थाळीच मागवु. जेवण आले आणि पानावर लक्ष्य गेले तर पाहिले की ताटात एकसे एक पदार्थ आहेत, पुरण पोळी, साजुक तुप, दही भात, कढ़ी व पापड़ जेवण खूपच छान होत.
नकळत हे जेवण मला भुतकाळात घेउन गेल, घरी येउन विचारात पडलो "हे सर्व आपण जे आज होटल मध्ये जाऊंन विकत घेउन खातो तेच घरी आई किती छान बनवत होती आणि त्याची चव काही औरच होती" आणि मग एक एक गोष्टी आठवु लागल्या.
होटल मध्ये भातावरच तुप होतं ते विकतचे असणार तेच तुप आई घरी कढवुन तयार करायची, त्यातून तयार होणारी "बेरी" या साठी आम्हा भावंडामध्ये भांडण होत असे मात्र आई त्यामध्ये गुळ घालुन त्याचे समान वाटे करून आम्हा भावंडात वाटायची. दही भात तर माझा जीव की प्राण, त्यामुळे नियमीत दही बनवायची. मात्र ह्या दह्यासाठी लागणारे दुध मला आणायचे असल्यास मला जाम कंटाळा येत असे.
पापड पाहुन तर मला आठवण झाली ती आईने तासं तास उन्हात बसुन बनविलेल्या पापडांची, ज्या दिवशी आई पापड बनविणार तो दिवस म्हणजे एक सॊहळाच असायचा आम्हा भावंडासाठी, आई ने सर्व साहित्य गोळा करुन आम्हाला जास्तीचे लाटणे, पोळपाट व एक मोठे प्लास्टीक शेजारपाजारातुन आणण्याच्या मोहीमेवर पाठविलेले असायचे. प्लास्टीक मिळाल्यानंतर ते व गच्ची धुणं हेही आमचच काम असायचे. ते प्लास्टीक गच्चीत अंथरुण त्याची राखणदारी करणे ही आमची जबाबदारी असायची.
आईला बरेचसे पापड येत असत, त्यातले मला तीनच आठवतात,

१) उडदाचे पापड

२) बटाट्याचे [अंगठ्याचे] पापड

३) साबुदाण्याचे पळी पापड
उडदाचे पापड आई लाटुन करायची, ती लाटुन झाली की ती भर उन्हात वाळत घालायची ड्युटी आम्हा भावंडाची असायची. बटाट्याचे [अंगठ्याचे] पापड म्हणजे काही औरच मजा असायची, यासाठी मोठे व लहान असे दोन्ही प्लास्टीक लागायचे, या बटाट्याची मिश्रणाची गोळी लहान प्लास्टीकमध्ये ठेउन अंगठ्याने लाटुन गोल करावे लागते. नंतर हा तयार पापड अलगद उचलुन मोठ्या प्लास्टीकवर वाळत टाकायचे.तिसरा प्रकार होता तो साबुदाण्याचे पळी पापड यात पातळ साबुदाण्याचे मिश्रण पळी ऒतुन गोल आकार द्यावा लागायचा. पापड कोणताही असो मला त्याचे मिश्रण आणि अर्धवट वाळलेले पापड खायला खुपच आवडायचे.
मात्र आता हे काहीच नाही पहायला मिळत, सर्वकाही बाजारात विकत मिळतं पण त्या पदार्थाला आई हाताची चव कधीही येणार नाही. या जुन्या आठवणीत रविवार कसा गेला समजला नाही. खरचं ते बालपण कुठे हरवलं...

1 टिप्पणी:

माझ्या ब्लॉगवर आपले स्वागत...

मी भटकतो, मी फोटो काढतो आणि मनात आलेले शब्द ब्लॉग वर लिहून मोकळा होतो. आपल्याला जर लिखाण आवडले असेल तर आपल्या प्रतिक्रिया अवश्य कळवा.

- नागेश देशपांडे

मी एक हौशी लेखक

फेसबुक पेज Like करा. https://www.facebook.com/haushilekhak

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...